Ένωση Πνευματικών Δημιουργών Λακωνίας - Σουρλή Μαίρη

Σουρλή Μαίρη

Η Μαίρη Σουρλή γεννήθηκε μες στην άνοιξη, που ξεφυτρώνουν λουλούδια, ψυχές, χαμόγελα και λόγια! Μεγάλωσεστο γραφικό χωριό Βαμβακού Λακωνίας. Μετά τις σπουδές της και τα χρόνια παραμονής της στο Σύδνεϋ της Αυστραλίας σήμερα κατοικεί μόνιμα στο Μούλκι (Κιάτου) Κορινθίας. Ασχολείται με την ποίηση και τον πεζό λόγο. Έχει εκδώσει τα πεζά: «Το παιδί που νοστάλγησα», «Ο περιπλανώμενος νους ανιχνεύει το νόημα της ζωής», «Περπατώντας την ελληνική ψυχή με αφορμή την κρίση» και τις ποιητικές συλλογές: «Μονοπάτια αφύπνισης», «Καθρεφτίζοντας την ψυχή» και «Ρίγη προσμονής». Έχει ακόμη πολύ ανέκδοτο υλικό για τέσσερις ποιητικές συλλογές. Έχει διακριθεί σε δυο διαγωνισμούς ποίησης: στον Παγκορινθιακό ποιητικό διαγωνισμό του Σωματείου Λόγου και τέχνης ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ και στο λογοτεχνικό διαγωνισμό του Δήμου Ξυλοκάστρου. Έχει πάρει μέρος στο διαγωνισμό ποίησης στα ΒΑΒΡΩΝΙΑ 2014 και στους 31ους Δελφικούς ΑΓΩΝΕΣ ΠΟΙΗΣΗΣ. Είναι μέλος λογοτεχνικών και πολιτιστικών συλλόγων της Κορινθίας. [Μέλος της Εταιρείας Κορίνθιων Συγγραφέων, μέλος του Συλλόγου Στέγης Πολιτών Σικυωνίων και του Συλλόγου Δραστηριοτήτων των Γυναικών Μουλκίου.] Επίσης συνεργάζεται με το περιοδικό «ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ» Το αγαπημένο της μότο είναι, αντιστεκόμαστε, χαμογελάμε! Το χαμόγελο και η θέλησή μας για ζωή είναι η δύναμή μας! Μην ξεχνάμε τις αισθήσεις μας, ν’ ακούμε, να βλέπουμε, να μυρίζουμε, να γευόμαστε, ν’ ακουμπάμε! Ευγνωμονεί τον Πανάγαθο που μπορεί ν‘ αντικρίζει κάθε μέρα τη γιορτινή ματιά του ήλιου! Λατρεύει τη ζωή, τη φύση, το πορτοκαλί της ζωντάνιας και της έκπληξης κι όσους την κρατούν χαμογελαστή. Ονειρεύεται έναν αλλαγμένο κόσμο. Αν δεν της αρέσει αυτό που την περιβάλλει, δημιουργεί το δικό της κόσμο. Νιώθει πως δοκίμασε να φυτέψει ακόμη ένα δέντρο και πως υπάρχουν ακόμη χιλιάδες ανείπωτα λόγια, που σχηματίζουν την τέχνη της ζωής!
Επικοινωνία:
Θεάσεις: 15 | Σχόλια:

Λογοτεχνικό Τμήμα

  1. Το παιδί που νοστάλγησα
ΠΡΟΛΟΓΟΣ Το έργο αναφέρεται σε αληθινά περιστατικά απ’ την παιδική ηλικία, τα μαθητικά χρόνια και την οικογενειακή ζωή. Υπάρχει διάχυτη η νοσταλγία των πεπραγμένων. Είναι ένας αντίλαλος παιδικότητας με βαθιές σκέψεις ενός ενήλικα εκ των υστέρων. Αναφέρεται σε πρωτογενή βιώματα και σε ότι επηρεάζει την εσωτερική ανάπτυξη του παιδιού και την ολοκλήρωση του· σ’ εκείνα τα πιο αγνά τρυφερά χρόνια των πέντε έως και των δώδεκα χρονών, μέχρι που ξεκινούν τα γυμνασιακά του χρόνια. Περιέχονται λαογραφικέ στοιχεία από τη ζωή στο χωριό, την καθημερινότητα, την οικογένεια, το σχολείο, την εκκλησία, τις παιδικές παρέες, την αγροτικό ζωή, την επαφή με τη φύση και τα ζώα∙ συνδεόμενα στη συνέχεια με το παιδί που ενηλικιώνεται και δεν παύει να νοσταλγεί εκείνη την εποχή. Συνδυάζονται το βλέμμα και η ζωή του παιδιού σε μια μετάβαση θεώρησης του νου απ’ το χτες στο σήμερα, με τη ζωή, τις φιλοδοξίες του ενήλικα και τα παιδικά όνειρα. Πώς μπορεί όμως να ταυτιστεί απόλυτα ο ενήλικας και το παιδί συμμετέχοντας σ’ ένα δίκτυο διαφορετικών σχέσεων του άλλοτε και του τώρα, όπου η κοινωνία του επιβάλλει τη δική της μορφή στην παρούσα πραγματικότητα; Ω! Τι υπέροχο θα ήταν το ρολόι να είχε σταμ...
  2. Μονοπάτια αφύπνισης
Αυτοβύθιση Ποικίλες οι εκφάνσεις της εποχής μας και οι δυνάμεις της ψυχής μας! Καταβάλλοντας κάθε προσπάθεια να συνοψίσει κανείς ένα ποιητικό πιστεύω, σε πείσμα των καιρών όπου πολλοί ήλιοι ευημερίας έχουν εξασθενήσει, η ομιλητική, αισθαντική σιωπή της παρούσας συγγραφής περιέχει και κάποια ποιήματα που ίσως θεωρηθούν πεζόμορφα κομμάτια, αλλά πλούσια σε εννοιολογικές αποχρώσεις. Θέλεις να αποτυπώσεις την πραγματικότητα, μα ποτέ δεν μπορείς να αναμετρηθείς μαζί της. Η ζωή μας θέλει άλλο τρόπο. Αναζητώντας την αρμονία στο βαθύτερο νόημα της θέτουμε συχνά ερωτήματα, νιώθοντας μια αυτοπροσταγή κι ένα αυτομαστίγωμα καταθέτοντας συναισθήματα. Μια γεμάτη αγκαλιά από λούλουδα σιωπής και μυστικούς ήχους βρίσκονται στους στίχους αυτής της ποιητικής συλλογής. Στίχους κοινωνικούς, φιλοσοφικούς όπου εμπεριέχεται και αίσθηση ερωτισμού. Στίχους πέρα από φαντασία που υποκινούν νέες ιδέες και λένε αλήθειες που είναι η πίστη και η ουσία της διαρκής εξέλιξης. Αποκαλύπτεις κι αποκαλύπτεσαι επαναπροσδιορίζοντας… Θα είναι ιδιαίτερη επιτυχία αν ευφραίνουν τα μάτια σας κι αγγίξουν τις χορδές της ψυχή σας! Ας περιδιαβαίνει το ανοιχτό πνεύμα έρευνας και χαράς, αναθεώρησης σκέψεων, το αίσθημα ισορρ...
  3. Καθρεφτίζοντας την ελληνική ψυχή
Ιχνηλάτηση Στη ροή του χρόνου που καθρεφτίζει τα βήματα των ημερών μας κόντρα στο ρεύμα, πασχίζω να βρω ένα βήμα, ένα πλησίασμα για να εκφράσω αυτό που πρεσβεύει κι ενεπλέκεται στο καθρέφτισμα απ’ τις πηγές των αντιθέσεων της ψυχής. Σ’ ότι την ξυπνάει και μαγνητίζει όλες τις συντεταγμένες της μεστώνουν οι ποιητικοί στίχοι που λειτουργούν ως ικετευτικές πνοές, ως ευαίσθητες επιρροές κι ως βέλη υπόμνησης. Το τόξο της εντολής όμως ξεπερνά το ανθρώπινο χέρι. Μια μυστική ενέργεια συντάσσεται με την ψυχή, καλλωπίζεται με στοιχεία, προτρέπει ν’ ακολουθήσουμε την καρποφόρα οδό του θείου νόμου του πνεύματος, την οδηγήσασα στην εξέλιξη του νοήματός του. Όλοι ζούμε στο φως του ίδιου ουρανού! Στις ακτές της απεραντοσύνης σχηματίζονται τα κοχύλια της ψυχής και στους ροδώνες της αντοχής επιζεί η αγάπη και η πολύτιμη ανταμοιβή της όπου ο λίχνος της σκορπά το άπειρο φως του Θεού! Αναζητούμε την πνευματικότητα, κάπου να ακουμπήσουμε την ψυχή μας, λύτρωσης εναρμόνιση. Ν’ αποχτήσουμε μια αναγεννημένη επικαιρότητα. Μας τυλίγει η ομίχλη της ανησυχίας. Η πίστη μας για εξελικτικούς στόχους και για την σύγχρονη ταυτότητά μας έχει κλονιστεί. Το δέντρο όμως της θρησκευτικής μας πίστης αντέχει. Θα φ...
  4. Ο περιπλανώμενος νους ανιχνεύει το νόημα της ζωής
Φιλοσοφία – Ηθική – Ευτυχία Η Μαίρη Σουρλή μας εκπλήσσει με το ανά χείρας βιβλίο. Τη γνωρίσαμε σαν ποιήτρια και λαογράφο, εδώ τη συναντάμε να στοχάζεται για τον άνθρωπο, τη φύση, τη ζωή, να φιλοσοφεί για την ηθική και την ευτυχία. Η λέξη φιλοσοφία ετυμολογικά είναι σύνθετη και προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό φιλώ (αγαπώ) και τη λέξη σοφία, δηλαδή αγάπη για τη σοφία. Η φιλοσοφία μάς ανοίγει νέους δρόμους και αναζητά απαντήσεις σε ερωτήματα που πιθανώς ξεπερνούν τις ανθρώπινες γνωστικές δυνατότητες, βοηθώντας στη διερεύνηση των ορίων της ανθρώπινης σκέψης, ακόμα και όταν δεν φτάνει σε κάποιο αποτέλεσμα ο επαγωγικός της προβληματισμός. Δεν θα ήταν λάθος να πούμε ότι φιλοσοφία είναι σκέψη πάνω στην ίδια τη σκέψη και τις δυνατότητές της. Γενικά, θα μπορούσε να διατυπώσει κανείς, ότι φιλοσοφική σκέψη είναι η διανοητική διερεύνηση βαθέων ερωτημάτων για τη σχέση του ανθρώπου με τον κόσμο και τη θέση και ύπαρξή του σ’ αυτόν και αυτό κάνει η Μαίρη Σουρλή, αφού με το δικό της τρόπο, επισημαίνει τις αξίες της ζωής, πραγματεύεται τη διάκριση του αγαθού από το κακό και επιδιώκει να προσδιορίσει το σκοπό της ζωής του ανθρώπου, καθώς και τα μέσα για την επίτευξη του σκοπού αυτού. Ασχολεί...
  5. Περπατώντας την ελληνική ψυχή με αφορμή την κρίση
Πρόλογος Η Μαίρη Σουρλή μια γυναίκα ξεχωριστής πνευματικής οντότητας, για άλλη μια φορά στο 5ο πόνημα της εγγίζει τη μεγαλουργία. Αληθινά εξεπλάγην διαβάζοντας τα κείμενά της, που θα τολμούσα να τα χαρακτηρίσω φιλοσοφικά δοκίμια. Λαμβάνοντας ως αφορμή την κρίση που βιώνει η Ελλάδα, δημιουργεί φτιάχνοντας ένα βιβλίο φιλοσοφικών στοχασμών και ψυχικής αντανακλαστικής στη ζωή έκφρασης. Και δεν λαμβάνει ως αφορμή μόνο την οικονομική κρίση. Αυτό είναι το έναυσμα για να μιλήσει με τον δικό της τρόπο για την κρίση αισθημάτων, ιδεών, συναισθημάτων, όπως η φιλία, ο έρωτας, η συντροφικότητα, η αγάπη από τον σύντροφο μέχρι τον συνάνθρωπο, ο εγωισμός, η τρυφερότητα, η κατανόηση. Τολμώ να πω ότι φέρεται, αντιμετωπίζει δηλαδή με την γραφίδα της, με αμέριστο σεβασμό τα συναισθήματα και τις πνευματικές έννοιες και αξίες που πραγματεύεται γράφοντας, αφού πρώτα τα ’χει βιώσει ζώντας. Τα κείμενά της χωρισμένα σε κεφάλαια, με τον δικό του τίτλο το καθένα, είναι δοκίμια ζωής εμπειρίας, γνώσης, μάθησης. Η ζωή για τη Μαίρη Σουρλή είναι κάτι πολυσύνθετο και συνάμα πολύ απλό, όπως η έννοια της ευτυχίας, που δεν είναι τίποτα άλλο από συγκερασμό περισσοτέρων μικρών χαρών. Όταν η καθημερινότητα αντιμετωπ...
  6. Ρίγη προσμονής -
ΜΙΑ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ ΣΤΙΣ ΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΜΑΙΡΗΣ ΣΟΥΡΛΗ «ΡΙΓΗ ΠΡΟΣΜΟΝΗΣ» Δεν είναι καθόλου υπερβολή να πω ότι η ποιήτρια Μαίρη Σουρλή ρεμβάζει και βιώνει την Ποίηση σαν ολοζώντανο όραμα, την ανασαίνει σαν χαραυγή λυτρωτική, σωστή ευδαιμονία. Βυθίζεται ολόσωμη στη μέθη της Λέξης αποφλοιώνοντάς την. Φτιάχνει τραγούδια ψυχής ερωτικά ακαταμάχητα. Άλλοτε πεζοτράγουδα, ρυθμούς παραμυθένιους κι άλλοτε λακωνικότερα, ποιήματα καθαρά. Ο έρωτας είναι ο μόνιμος τροφός του στίχου της. Μαζί με τον πόνο τον ερωτικό που την καταδυναστεύει εξακολουθητικά.. ΄Ετσι «..τρέφει τη νύχτα ο πόθος», θα γράψει και θα φανταστεί «κοραλλένια χείλη που λαχταρούν...» Η ποιήτριά μας πιστεύει στον Έρωτα τον καθαρό, τον φιλτραρισμένο από κάθε λογής σκοτεινές νεφέλες αδάμαστου πάθους, σε Αυτόν πιστεύει πως εδράζεται η ωραιότητα και απ’ Αυτόν ότι αναβρύζει η Χαρά της ψυχής. Στην αξιολογότατη ποιητική της συλλογή «Ρίγη Προσμονής», το ερωτικό στοιχείο εκλύεται ένθεο σαν χτυποκάρδι τρισεύγενο. Αλλά και όλη της η ποιητική όπερα κατακλύζεται από μια τέτοια λατρευτική βακχική ουσία. «Χρυσαχτίδες αυγής σαρκώνεται το θαύμα..»και «ωσάν αγέρας λατρευτικής χαράς», είναι δύο στίχοι όπου εμφιλοχωρούν ...


.




ΑΡΧΗ